شرم
هر زمان که کتاب تاریخ ایران رو می خوندم و یا به مناسبت موضوعی بهش مراجعه می کردم و به قراردادهای ننگین گلستان و ترکمن چای می رسیدم چنان عصبی می شدم و از اطرافیان یا خودم می پرسیدم : مگه مردم اون زمان غیرت و حس ملی نداشتن ؟ چرا نسبت به آب و خاک مملکتشون هیچ عکس والعملی انجام ندادن ؟
چرا صدای اعتراض کسی بلند نشد ؟ و اون قرارداد های بی شرمانه زمان فتحعلی شاه به مردم و مملکت ایران تحمیل شد 
زمانی که شاید مردم کاملآ بی خبر از همه جا بودن و رسانه هایی ٫ انترنتی و مطبوعاتی برای آگاهی مردم اون زمان وجود نداشت ولی حالا !!! به بهانه وجود یک دشمن خیالی دارن به دامان یک دشمن واقعی و موخوف می افتن و همراهش تکه های دریای مازندران رو که دریای نفت و گاز هست ٫ ثروت ملی رو پیش کش می کنن که نبادا موفعیت خود بی وطنشون به خطر بیفته و.....من و ما چه می کنیم ٫ چه می گیم چرا صدای اعتراضمان رو به جایی نمی رسونیم ؟ و حتمآ در تاریخ هم ثبت خواهد شد !! آیندگان به ما چه خواهند گفت ؟ آیا آن زمان هم بهانه بی خبری داریم ؟ یا فقط باشرم می گوییم ....والا ترسیدیم !!!
نمیدونم اگه کسی پیشنهادی ٫ راهی جایی بنظرش می رسه که بتونه اعتراضات موثری انجام داد به من هم اظلاع بدبد که بشکلی اعتراض خودمون رو تا دیر تر نشده به جایی برسونیم .
آیا گیجی از من بوده که تا بحال متوجه نشدم ؟؟؟
به امید اینکه همچین قانون هرچه زودتر در ایران هم پیاده بشه !
