تبليغاتX
مهتا

مهتا

بیاد داری روزی رو که

در چشم بهم زدنی گلهارو از باغچه مادر بزرگ چیدی                 که به من هدیه کنی ـ من مسخ شده ولرزان نگاهت کردم         وتوندانستی که مادر بزرگ از پنجره مارا می بیند    

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم بهمن 1385ساعت 16:29  توسط مهتا  | 

سلام به همه دوستان گرامیم

با اجازتون من درسم تموم شد !!!!!!  لیسانس مدیریت

خیلی خوشحالم  از هفته قبل که امتحانارو دادم

چون می دونستم نتیجه خوب میشه به سراغ همه دوستان آمدم و گل تغدیمشون کردم آخه از خوشحالیم بود که با شما تقسیمش کردم.

در ضمن طول هفته گدشته شروع کردم به فرستادن تقاضای کار به جاهای مختلف هر کدومش باشه به ترتیب موقعیت و دوری و نزدیکی قبول خواهم کرد

چنین روزی رو برای همه دوستانم (دانشجویان) آرزومندم.

دیگه نمیدونم چی بگم !!! از خوشحالی  

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و دوم بهمن 1385ساعت 5:24  توسط مهتا  | 

عطر شعرم !

خاطراتم  !

نامه هایم کو ؟

عطر شعرم خشکید

خاطراتم پوسید

و .........

نامه هایم به باد رفت !

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه هجدهم بهمن 1385ساعت 1:33  توسط مهتا  | 

ماجرای یک روز ما دخترا

روز دوشنبه به محض بیرون آمدن از دانشگاه برخوردم به سه تا از دخترای ایرانی دانشگاه که قصد رفتن به مرکز شهر و خرید داشتن به اصرار من رو هم با خود بردن شیدا و مرجان و نازی و اینجانب معلومه دیگه چه خبر میشه !!اونم با نازی دختر بسیار شیطون که هرچه به نظرش میرسه به زبون میاره با بگو و بخند رفتیم مقداری خرید کردیم . موقع برگشت به جای پله برقی فروشگاه نازی خانم پرید تو آسانسور ! ما هم همگی و به ناچار ازش دنباله روی کردیم . فقط ما بودیم تا طبقه ششم که در آسانسور باز شد و یه آقای مو بور خیلی خوش برورو و شیک پوش وارد آسانسور شد  چشمتون روز بد نبینه ! که نازی با اخلاقی که داره شروع کرد از زیبایی آقاهه تعریف و تمجید که : وای این پسره چه خوشگله ! کاش می تونستم باخودم ببرمش خونه و .. ما هم بی خیال به حرفهاش می خندیدیم تا به طبقه هم کف رسیدیم و آسانسور ایستاد و آفاپسری که تاحالا فکرمی کردیم سویدی تشریف داره به زبان شیرین و سلیس فارسی گفت : شما اول بفرمایید !!!!  همه آرزو کردیم که چاهی دهان باز کنه و مارو ببلعه خودتون رو جای ما بگذارید که چه حالی داشتیم  

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه دوازدهم بهمن 1385ساعت 23:39  توسط مهتا  | 

میرزاده عشقی ( محمد رضا )

اصل او از کردستان استَ۰ سال ۱۳۱۲ قمری در همدان متولد شد تا سن ۱۷ سالگی در همدان به تحصیل اشتغال داشت و در همین شهر در مدارس الفت و آلیاس با زبان فرانسه آشنایی پیدا کرد بعد به تهران آمد و در یک تجارتخانه مشغول به کار شد.    در جنگ بین الملل اول که در همین زمان شروع شده بود عشقی به طرفداری از دولت عثمانی همراه دیگر مهاجران ایرانی راهی استانبول شد و چند سال در آنجا بسر برد ِو تحت تآثیر ادبیات این سامان  که تازه در راه تجدد افتاده بود قرار گرفت و اپرای « رستاخیز شهریاران ایران ِ حاصل همین ایام است »

« فکر بسیار انقلابی ِ پر هیجان ِ ناراضی و عجول عشقی او را راحت نمی گذاشت. جاه طلبی و بلند پروازی هم به آن توآم شده بود و وی نمی خواست به همان زندگی ادبی که اگر بهمان قناعت می کرد شاید بیشتر وی را در رفاه نگاه می داشت بکند ِ در سیاست های تند و تیز آن روزگار وارد شد .کسانی که از طبیعت سرگش او بهره جویی می کردند پی در پی او را تحریک می کردند و او هم گویی در پی همین بهانه ها می گشت که بر تند روی خود بیفزاید »

در سال  ۱۳۳۹ هجری قمری روزنامه قرن بیستم را در تهران منتشر کرد ِ که حاوی  مقالات تند انتقادی و اشعار میهنی بود و مسلمآ موافق رژیم حاکم و دولت مردان نبودِ این روزنامه سه سال بیشتر دوام نیاورد که با بسته شدن دفتر زندگی عشقی در سال۱۳۰۳ شمسی کار ش پایان گرفت.نمونه موفق تحول در تخیل میرزاده عشقی « سه تابلو مریم » اوست . این تحول در ایرج میرزا هم گهگاهی به چشم می خورد ولی با احتیاط و محافظه کاری بیشتر

آثار :

مجموعه اشعار و نوشته های عشقی ( کلیات مصور میرزاده عشقی )

                           دردی است درد من

ز اظهار درد  درد مداوا نمی شود                                                                     شیرین دهان بگفتن حلوا نمی شود                                                                 درمان  نماند غیظ که با پا زمین زدن                                                                آن بستری ز بستر خود پا نمی شود                                                                ضایع مساز رنج و دوای خود ای طبیب                                                             دردیست درد من که مداوا نمی شود                                                             جانا فراز دیده عشقی است جای تو                                                               هر جا مرو ترا همه جا جا نمی شود

 

                            

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهارم بهمن 1385ساعت 16:46  توسط مهتا  | 

lob.blogfa.com