تبليغاتX
مهتا

مهتا

باردیگر تحولی نو در حیات فرهنگ ایران و ایرانی از راه می رسد ٫ این سنت کهن یاد آور شادی و نوید دهنده آغاز بهار و بیداری طبیعت می باشد.

بهترین و صمیمانه ترین آرزوهای قلبی مرا را به مناسبت شروع سال نو پذیرا باشید.

امیدوارم که سال جدید سز آغاز تحولی نو در زندگی تو دوست من باشه .

از خداوند متعال سالی پرشکوه و توآم با موفقیت و بهروزی را برای تو دوست عزیزم آرزومندم

نوروزت پیروز و هر روزت نوروز

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هشتم اسفند 1384ساعت 21:45  توسط مهتا  | 

به تویی که این نوشته رو می خونی ٫ بارها نوشتم از جمله از کسانی هستم که نوشتن از خود برام مشکل ترین کاره ولی ٫ مجبور شدم هرچند ناقص چند خطی بنویسم . همین الان از یک سفر اجباری درسی به خونه رسیدم . نه اینکه جایی که بودم کامپیوتر نبود ٫ بود اما نمی تونستم فارسی بنویسم. به هرحال ممنون از تو دوست عزیزم که به یاد من بودی و روز تولد من رو تبریک گفتی  بسسسیار متشکرم !! 

بله ٫ در چنین روزی یعنی ۲۲ اسفند دخترکی پا به عرصه وجود گذاشت که موقع تولد ۳ کیلو بیشتر وزن نداشت وشاید به علت اینکه  تولدش همزمان با دوباره زنده شدن زمین و همه آنچه که در طبیعت هست بوده خیلی احساساتی و شاعرانه به زندگی می اندیشه ٫ از جنگ وخشونت بیزاره ٫ از بی رحمی و خشم گریزانه ٫ طرفدار پرو پا قرص صلح و دوستیست . برای همین اینجاست که دوست های بیشتری داشته باشه ٫که ازشون بیاموزه به عقاید و خواسته هاشون احترام بگذاره و تا به حال هم تلاشش رو کرده اما تا چه حد موفق بوده خودش نمی دونه ! به هر حال اون دخترک امروز ۲۵ ساله شد و در جایی که زندگی می کنه ۲۵ سالگی خیلی مهمه دیگه جزو بزرگ ها محسوب میشه و یه سری مزایای مالی هم وجود داره مثل کار کردن و مثل بزرگسالان حقوق گرفتنه. دوست عزیزم خوشحالم از داشتنت از دوستیت و از ارتباط مجازی که با تو دارم ! به امید پایداری دوستیت .

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و دوم اسفند 1384ساعت 6:32  توسط مهتا  | 

به مناسبت روز جهانی زن!   و تبریک مجدد

فروغ فرخزاد در سال ۱۳۱۳ در تهران به دنیا آمد. بعد از تحصیلات ابتدایی و دوره اول دبیرستان وارد هنرستان کمال الملک شد و به آموختن نقاشی پرداخت. و بعد به کار سینما و فیلم علاقه‌مند شد و چند فیلم مستند را کارگردانی کرد. از سن ۲۰ سالگی، نخستین اشعار خود را در مجلات منتشر کرد و در ۱۳۳۴ به چاپ مجموعه اشعار خود پرداخت (اسیر، دیوار، عصیان، تولدی دیگر و ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد) استاد شفیعی کدکنی می‌نویسد : «فروغ نمایشگر آوانگارد طراز اول ادبیات چهل پنجاه سال اخیر ایران است، با همه خصلت‌هایی که یک روشنفکر دارد، با همه‌ی نقاط مثبت و منفی، همه چیز، همه چیز در شعر فروغ لرزان است. او هیچوقت نمی‌گوید مضطربم او اضطراب را نشان می دهد، این اضطراب را می‌توان در شعرهای او احساس کرد که پیوسته از رشته سست طناب رخت و حجم سفید لیز و  سایه مغشوش و طرح سرگردان، پرواز کبوترها و کوچه‌های گیج و... سخن می‌گوید» تمام شعر فروغ تجارب شخصی است، یعنی ممکن است در یک شعر فروغ، ده لحظه خصوصی تصویر شده باشد که حتی یکی از این لحظه‌ها در مجموعه شعر شاعران عهد قاجار وجود ندارد.

آثار :

اسیر - دیوار - عصیان تولدی دیگر - ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد

کوچه ای هست که قلب من آن را

از محله‌های کودکیم دزدیده /// سفر حجمی در خط زمان

و به حجمی خط خشک زمان را آبستن کردن // حجمی از تصویری آگاه

که ز مهمانی یک آینه بر می گردد // و بدینسان //که کسی می‌میرد

و کسی می‌ماند

هیچ صیادی در جوی حقیری که به گودالی می‌ریزد، مرواریدی صید نخواهد کرد.

من 

پری کوچک غمگینی را می‌شناسم که در اقیانوسی مسکن دارد

و دلش را در نی لبک چوبین می‌نوازد آرام، آرام، پری کوچک غمگینی

که شب از یک بوسه می‌میرد  و سحرگاه از یک بوسه به دنیا خواهد آمد 

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفدهم اسفند 1384ساعت 14:43  توسط مهتا  | 

هشتم مارس روز زن را گرامی داریم

 

 

خواستار لغو کلیه قوانین نا برابر و مجازات های اسلامی علیه زنان باشیم

۸ مارس روز جهانی زن را به کارزار دستیابی به رهایی زنان تبدیل کنیم

 

فداکاری سرباز امام زمان در دفاع از دین مقدس اسلام!!!!!!!

+ نوشته شده در  جمعه دوازدهم اسفند 1384ساعت 19:53  توسط مهتا  | 

با عرض معذرت از دوستان می بینید شعر زیبای رهی در اون پایین به چه صورت دیده میشه !! دوباره نویسی می کنم. البته اگه موفق بشم !!!

بوی آغوش بهار

نه به شــاخ گل نه بر ســـــرو چمن پیچیــــده‌ام

‌شــاخه تاکــم به گـــرد خـویشتــن پیـچیــده‌ام

گرچه خاموشـم ولـــی آهــم به گــردون می‌رود

دود شــمــع گشتـــه‌ام در انجـمــن پیـچیــده‌ام

می‌دهم مستی به دلها گرچه مستورم ز چشم

بــــوی آغــوش بـهـــارم در چـمـــن پیـچیــده‌ام

جـــــای دل در سـیـنــه صـــدپــاره دارم آتـشـی

شـعلـه را چـون گـل درون پـیـرهن پیـچیــده‌ام

نـازک انـدامی بـود امـشب در آغـوشـم «رهی»

هـمچـو نیـلـوفــر به شـاخ نستـرن پیـچیــده‌ام .

دوستان به خوبی خود ببخشید.  

+ نوشته شده در  چهارشنبه سوم اسفند 1384ساعت 3:24  توسط مهتا  | 

رهی معیری ( محمد حسن ) در سال ۱۲۸۸ شمسی در تهران بدنیا آمد ٫ بعد از پایان تحصیلات  وارد  خدمات دولتی شد . از اوان جوانی به سرودن شعر پرداخت و بزودی اشعارش که از لطافت و زیبایی خاصی برخوردار بود زبانزد خاص و عام شد ٫ استاد امیرس فیروزکوهی می نویسد :« رهی در هوش و ذکاوت و فهم و درایت آیتی بود و ذوق و حال و شور و نشاط حکایتی٫ در انواع شعر از غزل و مثنوی و ثطعه استاد ودر نقد شعر و شناخت انواع سبکها و آنها از یکدیگر بی مانند بود  که اغلب دچار وسواس میشد و چون هیچ مطالعه ای جز در متون شعری از قدیم و جدید نداشت چندان احاطه و تبحر یافته بود که در تشخیص تمامی انواع سخن و هر یک از اختصاصات آنها کسی به پای او نمی رسید. و همچنین نیکی منظر و لطافت و ظرافت حرکات و حسن معاشرت و مردم داری از خصایلی بود که او را از دیگران ممتاز می ساخت و محبوبیتش را نزد همه روزافزون می کرد .» علاوه بر غزل و دیگر انواع شعر ٫ رهی یکی از ترانه سرایان معروف معاصر است .رهی در نقاشیو موسیقینیز دست داشت از او « سایه عمر » و « آزاده » به چاپ رسیده است . وفات او در سال ۱۳۴۷ اتفاق افتاد .

آثار : سایه عمر (مجموعه شعر ) ٫ آزاده  (مجموعه شعر ) و گلهای جاویدان .

                                    بوی آغوش بهار                                                                                  نه بشاخ گل نه بر سرو چمن پیچیده ام                                                                                      شاخه تاکم بگرد خویشتن پیچیده ام                                                                                         گرچه خاموشم ولی آهم بگردون می رود                                                                                    دود شمع گشته ام در انجمن پیچیده ام                                                                                     می دهم مستی بدلها گرچه مستورم زچشم                                                                             بوی آغوش بهارم در چمن پیچیده ام                                                                                         جای دل در سینه صد پاره دارم آتشی                                                                                        شعله را چون گل پیرهن پیچیده ام                                                                                           نازک اندامی بود در آغوشم « رهی »                                                                                         همچو نیلوفر بشاخ نسترن پیچیده ام . 

بسیار ممنون و متشکر از تمامی دوستانی که در مدت غیبت من به یاد من بودند و با لطف خود من رو مرهون  دوستی بی شائبه خود نمودند . برای تشکر مجدد  به تک تک شما باز خواهم آمد .                                                                                                                                 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه سوم اسفند 1384ساعت 2:54  توسط مهتا  | 

lob.blogfa.com